__RAMEN
open, deuren los! Luister naar mijn muziek!
__De
buren hebben het geweten: Tijs, een jaar of
vijftien, ontdekte het mixen. Hoe deden ze dat
toch, daar bij Ferry Maat's
Soul Show, en vooral de
Bond van Doorstarters in het tweede uurtje? Hij
thuis ook, en wie is er niet zo begonnen, met een
pickup en twee cassettedecks, met Falco en Mai
Tai. Pitch control? Nee hoor, de plaat met de
hand afremmen, en dan wow, los, en daar ging ie.
__Nu
weet de wereld het: Tiësto, 33, draait platen,
mixt, remixt, en heeft nog steeds dat
'YES!-gevoel'. Het gevoel van: wat is dat gááf,
die house. Zie hem nu staan, voor de pakweg drie
Technics-draaitafels, een Stanton-mixer en twee
cd-spelers; zie in hem de jongen die van
verrukking in zijn eentje op zijn bed stond te
springen, uren lang. En daama hetzelfde stukje
house twintig keer achter elkaar op een bandje
zette.
__Hartslag:
135 beats per minute.
__De
drive: 'Ik ben niet geïnteresseerd in andere
dingen. Echt niet.'
__DJ
Tiësto is de hedendaagse popstar
nextdoor: heet gewoon Tijs
Verwest, draagt spijkerbroek met T-shirt, woont
in een nieuwbouwhuis in Breda-Prinsenbeek, samen
met zijn 21-jarige vriendin Monique Spronk en kat
Noah. Hij wordt bejubeld in binnen- en
buitenland, remixte We Are
All Made Of Stars voor
Moby, is nu zelfs op tour met hem, en is vorige
maand gelauwerd met de prestigieuze DanceStar
Award voor 's werelds Beste Club DJ, een
publieksprijs.
__Doel:
nummer 1 worden op de nauwlettend gevolgde lijst
van het Amerikaanse DJ-Magazine.
__Nu
staat hij op 6 - nooit kwam een Nederlander zo
hoog - de Engelsman John Digweed leidt het
klassement.
__Tiësto
- 'Ties' met een Italiaanse draai - doet per jaar
zo'n 150 clubs aan. Amerikanen scanderen Tjesto,
Tjesto, Tjesto', Engelsen 'Ti-yes-to, Ti-yes-to',
Nederlanders in Lloret de Mar 'Bre-da-ha, Bre-da,
Bre-he-da'.
__Met
twee koffers vol vinyl ('stuk of 180 platen'),
een map met honderd cd's en een draagbaar
pickupje tourt de 'superstar-dj' over de wereld.
'Het is alles of niks', zegt hij in de auto van
Stratford-upon-Avon naar London Heathrow. 'Een
week voelt soms als een jaar', zegt hij tijdens
een lunch naast het zwembad met onder-watermuziek
van hotel Rigat Park aan de Costa Brava. 'Ik ben
de boarding tickets maar gaan verzamelen.'
__Zo
maar vier dagen Tiësto de wereld rond. Onderweg
naar die eerste belangrijke gig met Moby. De
waarschuwing: 'Het is topsport.'Lloret
de Mar, donderdagmiddag half één.
Vier-sterren hotel Rigat
Park, honderd meter van De Smikkeltuin, twee
kilometer van de echte drukte en lelijkheid van
Lloret, waar in de snackbars tegenwoordig
frikadellen door de tralies heen worden
overhandigd. Heel even had Tijs hier rust
gevonden: diner met vriendin Monique, en zelfs
een beetje uitgeslapen. In Breda lukt dat niet.
Daar ligt altijd werk. 'Gisteren zat ik nog tot
vier uur 's ochtends in de studio.'
__Het
vakantiegevoel is snel voorbij. Straks om vier
uur draaien op het Lloret Outdoor Dance Festival.
Maar eerst nog een interview in de lobby met een
radiostation. What did you
think when you got that prize?
(Hij had het niet verwacht. Fatboy Slim en Paul
Oakenfold waren er ook.) En hij spreekt nog even
een jingle-tekst in: 'This is DJ Tiësto: Thank
you for listening to Radio Maxima.'
__De
auto naar het festivalterrein staat klaar -
riemen vast, de chauffeur is dezelfde 'malloot'
die de twee van het vliegveld Barcelona heeft
gehaald. Het Lloret Outdoor Dance Festival,
georganiseerd door discotheek Bumper's - tja, het
is eigenlijk nog een erfenis van vroeger, van
voor zijn doorbraak op Innercity 1999 in de RAI.
Indoor kon niet meer. Dus ging de eigenaar Ignasi
speciaal voor Tiësto outdoor: plek voor
zevenduizend man.
__Ignasi
ontvangt zijn eregast bij de ingang. Half vier.
Tijd voor de eerste Red Bull. Alles een beetje uitchecken,
het is bewolkt, het veld raakt beetje bij beetje
voller. Nederlands publiek inderdaad, jonger dan
gebruikelijk: 'Veel zestienjarigen, meestal is
mijn publiek tussen de 22 en de 30.'
__Wat
Tiësto draait: trance en keiharde beats, het
liefst met een duidelijke melodische lijn, hier
en daar gelardeerd met 'warme' vocalen. Nummers
die wegglijden naar een nulpunt en dan met een
krachtige ontlading het publiek weer doet
exploderen. Hear You Now
van DJ Hooligan zit in de set, Solarcoaster
van Solar Stone, Mindcircus
van Way Out West, zijn eigen melodieloze Flight
643 ('ik wilde een keer wat
anders'), en soms ook nog zijn remix van Silence
van Delerium, twee jaar
geleden zijn internationale doorbraak, het
allereerste housenummer dat de Amerikaanse radio
overdag durfde te draaien.
__'Het
gaat om het gevoel dat de muziek bij me opwekt.
Ik heb altijd van melodieën gehouden waar je
kippenvel van krijgt. Ennio Morricone, dat soort
klassieke muziek vind ik nog steeds mooi.'
__Met
de koptelefoon op wordt Tijs Tiësto. De 135 bpm
zie je terug in de beweging van zijn armen, zijn
hoofd, zijn schouders, zijn hele lichaam. Hij
wijst met een brede lach in de camera's van zijn
fans, steekt zijn duim omhoog, of zijn wijsvinger
plus pink. Als een chefkok die de garnering nog
even rechtlegt, bedient hij de knoppen. Hij
zweeft met zijn armen wijd mee op de melodie,
grijpt af en toe achter de platenkoffers naar het
mineraalwater of de Red Bull - met wodka
inmiddels.
__Hij
let goed op waar hij draait, welk publiek er
komt. 'Ik heb altijd een set voor het
worst-case-senario bij me. Ik heb een Lloret-set,
de luchtige set, en een Ibiza-set, met platen die
wat dieper gaan, Vannacht op Ibiza zijn de mensen
toch wat meer openminded dan hier. Daar kun je
wat nieuwere platen draaien, kun je wat
experimenteren.'
__De
taxi wacht al. Koptelefoon af, zonnebril op.
Tiësto geeft platen weg die hij niet meer
gebruikt (met handtekening), wordt achter het
podium omgeven door reisleidsters die met hem op
de foto willen, babbelt wat met collega-dj Armin
van Buuren, en ziet aan hoe het veld leegstroomt
als DJ Kid Vicious het van hem overneemt. Zeven
uur, nu moet Tijs toch echt weg. Vliegtuig naar
Ibiza gaat om kwart voor tien - moet lukken.
Chips en chocola onderweg daar is het wel even
mee te redden.
Vliegveld
Barcelona, kwart over acht.
__Tip
Top-bar, nu maar even een Diet Coke. 'Oef, twee
borrels 's middags, dat voel je toch wel. En ik
moet nog even. lk slaap morgenmiddag pas.'
__De
Nokia Communicator continu in de aanslag. Arny,
vriend en mede-eigenaar van het platenlabel Black
Hole Recordings: zit al op Ibiza vanwege de
'releaseparty' van Tiësto's jongste cd In
Search of Sunrise. Tim, in
Engeland: of hij Tiësto morgenmiddag nog van
Birmingham naar het Global Gathering-festival
brengt. En Wilfried, vriend, manager en tijdelijk
huisgenoot te Breda: hoe gaat het met de kat?
__'Ik
heb mijn vrienden om me heen georganiseerd.' Arny
doet de platenmaatschappij, Wilfried is goed in
de financiële dingen. En Ardie luistert platen
voor, haalt platen binnen die hij zoekt, kopieert
tracks, stuurt DAT-jes op - dat soort dingen.
'Per week krijg ik zo'n honderd platen
opgestuurd. ledereen wil door mij gedraaid
worden. En je wilt toch niks missen, net die éne
plaat.'
__Luisteren,
daar gaat heel veel tijd in zitten. En dan is er
nog het hele bedrijf, met dertien fulltime
medewerkers. Magik, de platenwinkel in de
Nieuwstraat, zijn eigen sublabel Magik Muzik, het
boekingskantoor Prime Time, en Black Hole
Recordings. 'Veel besprekingen: wat gaan we
uitbrengen, welke dj's produceren we? En ik moet
in de toekomst kijken: waar wil ik volgend jaar
februari draaien? Welke remixes ga ik doen?
Ibiza,
middernacht.
Openlucht-restaurant Las Dos Lunas naast Amnesia,
de toonaangevende club waar Tiësto deze zomer resident
is, vaste dj elke week op hetzelfde uur:
donderdagnacht van drie tot vijf. Monique heeft
het etentje ingeruild voor McAuto en een paar uur
slaap in het hotel, Tijs neemt plaats naast Arny,
kiest voor een risotto en een besprekinkje met
een boekingsbureau dat hem wil wegkopen naar El
Divino, elders op het eiland.
__Ibiza
is het kloppend hart van de dance-business.
Handjes schudden, joviale klopjes op schouders,
onderonsjes. 'Elke avond leer je een nieuwe
clubeigenaar kennen', zegt Tijs. 'Soms is het
vervelend. Dan willen ze tien minuten voor ik
moet draaien een contract sluiten voor volgend
jaar. Kunnen ze niet gewoon een mailtje sturen of
zo?'
__Drie
uur. Al een paar Red Bull-achtige drankjes op en wat
wodka, de naam 'DJ Tiësto' prijkt op een groot
scherm bij de dj-pit: in Amnesia, dat ruimte
biedt aan zesduizend man (in twee zalen). Tiësto
zetelt hoog boven de feestgangers, die zijn naam
scanderen en juichen in de rustige passages. Hij
heeft zicht op de Baas van de club met halfopen
blouse aan de overkant, die een bar heeft voor
zichzelf en geselecteerde mooie (jonge) dames, op
de loges waar een fles wodka van 700 euro
verplicht is, en op de danseressen uit
oost-Europa die 30 euro per avond verdienen.
__'Tiësto
heeft een nieuw soort energie', zegt Mo Chaudry,
correspondent-lbiza van Cream, de grote Britse
dance-organisatie. 'Het gaat niet alleen om de
muziek. Het is zijn stijl, zijn voorkomen, hij is
blij, hij is gewoon een heel aardige jongen.'
__Zijn
verwachting: de Amerikaanse tour met Moby, die
overmorgen begint in Washington, kan Tiësto
definitief naar de top helpen. Net als met Paul
Oakenfold is gebeurd, die al in 1982 in het
voorprogramma van U2 stond, werkte met de Stones,
en de Smashing Pumpkins, en nu vooral in Engeland
nog steeds meedoet als top-dj. 'Tiësto kan de
beste dj van de wereld worden.'____»
»
|
|
__Twee
minuten over vijf. 'More, more, more', schreeuwt
het publiek, dat op meer danst dan drank en
muziek alleen. Maar nee, Tiësto verdwijnt in de
catacomben. Felicitaties, alweer. Grappen over
geld, met een licht serieuze ondertoon: 'lk
verdien nergens zo weinig als hier!' Mo: 'Begin
nou niet over geld!' 2500 pond (4000 euro)
ontvangt Tiësto voor twee uur draaien in
Amnesia, 4500 in Lloret (maar dat is een
vriendendienst), tegen pakweg tienduizend euro
voor een optreden in een Amerikaanse club.
__'Hoe
belangrijker het voor me is, hoe minder ik er
voor vraag. Deze zomer moét ik hier op Ibiza
draaien, alle grote jongens van de
platenmaatschappijen komen daar. Dan verdien je
gewoon minder. De Area 2-tour met Moby, net
zoiets, het is een eer dat hij me heeft
uitgenodigd. Maar als ik ergens dé
publiekstrekker ben, moet daar ook voor worden
betaald. Ik snap de discussie eigenlijk niet. Je
hoort toch ook niet dat de Stones te veel
verdienen?'Vliegveld
Ibiza, half acht vrijdagochtend.
Zonnebril nog steeds op: 'lk krijg altijd van die
rooie ogen als ik heb gedronken of moe ben.' Even
een dutje op de vliegveldstoelen, en later weer
tijdens de drie kwartier naar Barcelona.
Overstappen naar Amsterdam. En daar gaat het mis,
het is al eerder gebeurd: de platenkoffers zijn
niet meegekomen uit Spanje. 'Iberia zou ze
doorsturen, maar die moet je ook nooit
vertrouwen.'
__Probleem:
zonder platen kan Tijs niet vertrekken naar
Birmingham, zaterdagochtend. Veel gebel. De
koffers zullen worden thuisbezorgd, vlucht wordt
uitgesteld tot vijf uur 's middags. Niet naar
Birmingham, maar naar London, waar een auto klaar
zal staan om Tiësto naar Stratford-upon-Avon te
rijden. Anderhalf uur rijden, het kan niet
anders.
__Zonder
platen dus met de auto naar Breda, een nacht in
zijn eigen bed. Monique verlangt naar de kat.
Volgende week, halverwege de Amerikaanse tour,
zal ze zich weer aansluiten bij haar vriend.
Thuis,
zaterdagochtend.
Opluchting: de koffers zijn er weer. Platen
selecteren voor de komende weken, want voorlopig
komt hij niet terug in Breda. Stad van zijn
geboorte, stad waar hij de meao volgde, gepest
werd om zijn jeugdpuistjes en Zeeman-kleding,
stad waar hij begon als dj in swingcafé De
Lendte voor vijftig gulden per avond, met blokjes
top-40, blokjes rock, en een schuifelplaat aan
het eind. Stad ook waar zijn moeder nog steeds
woont, die hij laatst een cruise cadeau heeft
gedaan. Goed gevoel. Ze moest haar baan als
directeur van een huishoudschool opgeven omdat
vader wegging en heeft Tijs, toen vier jaar, en
zijn oudere broer en zus alleen opgevoed.
Nauwelijks alimentatie, misschien iets van 75
gulden per maand. Veel aan haar te danken: 'Als
mijn vader was gebleven, had hij me zeker op
school willen houden, dan had ik niet zomaar
kunnen gaan werken als diskjockey. Mijn moeder
heeft me altijd vrij gelaten.'
Stratford-upon-Avon,
tien voor negen zaterdagavond.
Twintig minuten te laat: vlucht vertraagd, file
op de wegen van de geboorteplaats van Shakespeare
naar het terrein van het Global
Gathering-festival, geesteskind van de fameuze
club Godskitchen in Birmingham. Een soort
Lowlands voor de dance: veertigduizend bezoekers,
acht 'arena's' met dj's en wat live-acts, en ook
een Reverse Bungee Jump en een Herbal Hightent.
__Tiësto,
direct omgeven door een man of tien van wie hij
er hooguit drie kent, moet een beetje
improviseren. Zijn eigen remix van Paul
Oakenfolds Southern Sun
slaat aan. En ja, 'Oakey' draait in zijn set ook
een nummer van In My Memory,
vorig jaar het eerste 'artist album' van Tiësto,
met zelfgeproduceerde nummers.
__Het
is ons-kent-ons - ook Armin is er weer - maar
eigenlijk niet echt. Achter het podium, spreekt
men met een Breezer of een bekertje Absolute in
de hand over clubs in Engeland die het misschien
niet redden en dichtgaan, en natuurlijk over
Ibiza. Maar over elkaar - nee.
__'Alle
dj's zijn supergrote egoisten - als het gaat om
het werk dan. Het gaat altijd om hun eigen stijl,
hun eigen gevoel. Ik hou me zelf ook niet bezig
met andere dj's. In principe kan ik ook niets
meer van ze leren. Ik zie bijna nooit iemand met
dezelfde passie als ik heb.'
__Veel
dj's zijn doorgebroken omdat ze toevallig één
keer een goede plaat hebben gemaakt, meent Tijs.
'Echte dj's, die het echt om het draaien gaat,
zoals Marcello, Dimitri en Remy, zie je bijna
niet meer. De meesten gaan naar een feest,
draaien daar, en slapen de rest van de week. Want
zo is het wel: veel drugs, veel drank, ze
verdienen lekker veel geld. Dat nekt de scene.
Het is gewoon een grote marketing-tour geworden.'
__Slechts
vijf kwartier gedraaid in Stratford. Een
'vluggertje' - zegt Tijs. 'Ik draai alsof het
seks is.'
Hilton
Hotel, naast Terminal 4 van London
Heathrow, zondagochtend zeven uur.
Over een half uur inchecken voor Washington, naar
de belangrijkste show van het weekeinde. Snel
ontbijt met vier glazen grapefruitsap, en een
'vitaminebom'. Aan drugs doet Tijs niet. 'Ik zie
het veel om me heen, maar ik weet zeker dat als
ik één keer coke ga snuiven, dat ik het elke
dag zal doen. Ik durf het ook niet zo goed, ben
bang de controle te verliezen.'
__BA
217, business class, zeven uur vliegen. Tijs was
van plan cd's te luisteren, maar slaapt aan één
stuk door. Dankzij het tijdverschil kan Tiësto
om vier uur 's middags draaien in Bristow, zo'n
veertig kilometer ten westen van Washington. Moby
heeft hem uitgenodigd voor de tweede aflevering
van zijn grote Area-tour: twaalf festivals in de
VS en Canada met een hoofdpodium (Moby, David
Bowie, Busta Rhymes), en een Playstation 2-tent
met dance (Tiësto, John Digweed, Carl Cox). Oude
en nieuwe rock, oude rotten en nieuwe sterren.
__Op
Dulles Airport is het bloedheet, Neil DeGuzman,
manager voor Tiësto in de VS, heeft een auto
geregeld. Eerst naar het hotel in DC, dan naar de
'venue'. 'Wist je dat je zaterdag Artist of the
Day was op Billboard.com? Cool huh?' En: 'Morgen
doen we in New York een photoshoot voor DJ
Times.' CNN wil hem
trouwens ook interviewen.
__De
venue is OK, zegt Neil. Airco in de tent, en er
is catering. 'Zien we Moby ook?', vraagt Tijs,
die de Amerikaanse duizendpoot zelf nog nooit
heeft gesproken. 'Sure', zegt Neil. 'Why not?
Cool.'
__Eigen
trailer, met een koelkast vol Corona's, een airco
en een wc. 'Wow, this is
rock, man! Zag je die
naambordjes op de kleedkamer? David Bowie. Die
zit daar gewoon. Dat is toch wel gaaf hoor.'
__Nog
anderhalf uur te gaan. Tijd voor wat
interviewtjes met ... ja, met wíe eigenlijk? B
There Radio, On Tap? En ook
nog een of andere internetsite. Vaak meer fan dan
reporter. Tiësto zucht wat, maar blijft geduldig
antwoord geven ('I feel a bit of flies in my
stomach'). En dan is het afgelopen. 'Dit ging
helemaal nergens over. lk weet niet eens waarvoor
het is. Neil regelt dat. Volgens mij wil ie
gewoon iets met dat meisje.'
__Vier
uur. Hij begint met een nummer van Sapphire, en
met een nog vrijwel lege tent. Maar als hij weer
toe is aan zijn remix van Southern
Sun heeft hij een
springende en deinende massa voor zich. Pete
Kalamoutsos, promotor voor Club Glow in
Washington, staat achter het podium mee te
dansen. 'Wai gan lós! Wai gan lós' (Dat heeft
hij van Tijs geleerd.)
__Tiësto
signeert, meisjes willen hem zoenen. Hij is een
echte rockster hier. Mensen houden van hem,
altijd die brede glimlach, hij is echt, hij staat
niet boven de massa.', zegt Pete. 'Hij wordt de
nummer 1!' En: 'Hij is de people's
dj.'
__Half
acht. Even bij Bowie kijken. Wel aardig, maar
live-acts kunnen Tijs steeds minder boeien. En
Moby - nog steeds niet tegengekomen - mwah ('lk
vraag me af of die percussie live is; dat zag er
wel erg perfect uit').
__Het
licht gaat uit bij Tijs - tien uur 's avonds.
Stappen in Washington?, suggereren Neil en Paul.
'Nou nee, ik zit helemaal stuk', zegt Tijs.
Morgen New York, dan twee keer Pennsylvania, door
naar Europa voor de donderdagavond op Ibiza, en
direct terug naar New York. Verderop nog Israël
en Lowlands. En zo verder.
__'Dit
móet ik nu doen, ik moet mijn naam vestigen. Als
ik nu zou stoppen, zou ik re-de-lijk tevreden
zijn. Maar misschien word ik wel de nieuwe Moby,
of een verbéterde Moby. Of misschien kan ik de
Kuip vijf avonden vol krijgen. Allemaal opties.'
Maandagochtend
tien uur.
Nog net even tijd voor een ontbijt bij High Noon,
downtown Washington, en een kiekje van het Witte
Huis en het Washington Monument. Vandaag geen
spijkerbroek maar een 'sophisticated' wijde
broek. Voor een fotosessie. Zijn T-shirt ruikt
een beetje naar Red Bull. De twee blikjes die
Monique op Ibiza voor hem in de tas had gepakt
zijn opengegaan. Ibiza, Ibiza, dat was
donderdagnacht, vier vluchten en dertien
autoritten geleden, drie dagen en nog wat, 89 uur
- een lichtjaar.
|